کاش می شد بار دیگر ذهن من نقاش تصویر تو باشد

                          کاش می شد لحظه ی تنهایی ام مهمان احساس تو باشم

کاش می شد شعر من مال تو باشد     

                          حس و عشق و شادییم مال تو باشد

من چرا یادم نمی آید بهار

                           پس چرا یادم نمی آید تو را

این کدامین باد بی رحم خزان است

                            این کدامین دشنه ی احساس و عشق است

ای خدایا

این چه رسم است ...این چه رسم است ...

کاش می شد بار دیگر من بخوانم هم صدا با او

" من شکوفه های گل های امیدم را در رویاهایم می بینم

و ندایی که به من می گوید

گرچه شب تاریک است ، دل قوی دار سحر نزدیک است ..."